havadar


havadar
(F.)
[ راداﻮه ]
açık mekanlı

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • havadar — 1. is. <ər. həva və fars. . . . dar> Birinin tərəfini saxlayan, ona tərəf çıxan, onu müdafiə edən; tərəfgir, tərəfkeş, tərəfdar. <Göyüş dayı:> Gəl oğul, gəl Məmməd, havadarım, gəl! Namusum, qeyrətim, etibarım gəl! Z. Xəlil. Müşavirədə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • havadar — sf., Ar. hevā + Far. dār Havası bol, temiz olan (yer), yeleken, yeleç …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kömək — is. 1. Birinin qarşılaşdığı çətinlikləri, sıxıntıları yüngülləşdirmək üçün görülən iş, hərəkət; yardım. Lay lay əməyim bala; Duzum, çörəyim bala; Gözləyirəm böyü sən; Görüm köməyin bala. (Bayatı). Bir səs dedi: – Ey qafil; Hər meyvə olur hasil;… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ferah — 1. sf., Far. ferāḫ 1) Bol, geniş Ferah bir ev. 2) Havadar, aydınlık, iç açıcı (yer) Bu kahvenin ferah ve sevimli bir taraçası vardı. Y. K. Karaosmanoğlu Birleşik Sözler ferah ferah 2. is., Ar. feraḥ Kalp, gönül, iç vb.nin sıkıntısız, tasasız olma …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • havalı — sf. 1) Herhangi bir nitelikte havası olan O murdar kokulu, ağır havalı yere... H. E. Adıvar 2) İyi, temiz hava alan, havadar 3) mec. Bir işi gereğince benimsemeyen, önemsemeyen 4) mec. Göz alıcı, çekici, albenisi olan Havalı kız. 5) mec. Kibirli …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • nezaretli — sf. Görünüşlü, görüntüye sahip, manzaralı Yüksek, havadar, nezaretli bir ev. S. M. Alus …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yeleç — sf., ci, hlk. Havadar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yeleken — sf., hlk. Havadar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hevâdâr — I. (A. F.) [ راداﻮه ] istekli, taraftar. II. (F.) [ راداﻮه ] havalı, havadar …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • həvadar — ə. və f. 1) tərəf saxlayan; tərəfdar, havadar; 2) aşiq, sevən ə. və f. yaxşı havası olan; havalı …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti